Voorzieningenrechter laat ziekenhuisverbod na bedreiging in stand.

Kort geding. Een man bedreigt een ziekenhuismedewerker, waarna het ziekenhuis de man de toegang tot het ziekenhuis voor een jaar ontzegt. De man vordert, zeven maanden na dato, opheffing van het ziekenhuisverbod. Tevergeefs. Hard bewijs ontbreekt, maar in het kader van dit kort geding wordt voldoende aannemelijk dat de man de bedreiging heeft geuit. De bedreiging rechtvaardigt het verbod. De duur is niet disproportioneel. Het ziekenhuis hoefde niet eerst een waarschuwing te geven. Voor opheffing blijkt niet van een voldoende spoedeisend belang.

Bij verschillende lezingen kan klacht niet gegrond worden verklaard.

Een patiënt is niet tevreden over de wijze waarop hij te woord is gestaan en verzoekt schadevergoeding van € 20.000. De zorgverlener heeft excuses aangeboden. De geschillencommissie kan vanwege de uiteenlopende lezingen niet vaststellen dat onzorgvuldig is gehandeld.

Onvoldoende (rechtens te respecteren) belang bij voorlopig deskundigenbericht.

Voorlopig deskundigenbericht. Een vrouw heeft bloeddrukschommelingen. Na negentien jaar stapt zij over naar een ander ziekenhuis, dat binnen enkele maanden de bloeddruk onder controle heeft. De vrouw stelt het eerdere ziekenhuis aansprakelijk. Dat erkent geen aansprakelijkheid. Thans verzoekt de vrouw de rechtbank een neuroloog als deskundige te benoemen. De rechtbank wijst het verzoek van de vrouw af. Haar verwijten en vragen liggen niet op het vakgebied van een neuroloog. De rechtbank volgt de vrouw niet dat eerst de neurologische schade moet worden vastgesteld en pas daarna het handelen van de endocrinoloog moet worden beoordeeld. De vrouw maakt onvoldoende duidelijk wat zij wil bereiken met de neurologische expertise.

HvJ EU: verjaringstermijn productaansprakelijkheid start bij progressieve ziekte niet op tijdstip van consolidatie van de schade (maar gewoon bij de bekendheid).

Het Hof van Justitie van de Europese Unie beantwoordt drie prejudiciële vragen van het Franse gerechtshof dat de zaak verwezen kreeg van de Franse cassatierechter. De vragen gaan over de verhouding van de regeling productaansprakelijkheid tot de algemene schuldaansprakelijkheid, over de aanvang van de verjaringstermijn en of het verval van rechten in strijd is met het recht op effectieve toegang tot de rechter. Dit alles in het geval dat een slachtoffer van een gebrekkig product een progressieve ziekte heeft en als gevolg daarvan de schade nog niet is geconsolideerd.

Beroep tegen openbare publicatie in het BIG-register van de opgelegde berisping gegrond.

Aan een radioloog wordt in eerste aanleg de maatregel van een berisping opgelegd. Daarbij heeft het RTG op grond van artikel 48 lid 11 Wet BIG bepaald dat de berisping, zodra de beslissing onherroepelijk is geworden, zal worden aangetekend in het BIG-register en aldus openbaar zal worden gemaakt. De radioloog stelt beroep in tegen de beslissing. Dit beroep richt zich uitsluitend tegen de openbare publicatie van de maatregel van berisping en opname daarvan in het BIG-register. Het CTG verklaart het beroep van de radioloog gegrond en vernietigt de beslissing van het RTG op dat punt.

Niet-naleving voorwaarden leidt tot tenuitvoerlegging schorsing.

Arts hield zich niet aan voorwaarden van voorwaardelijke schorsing (geen duidelijke supervisie, onvolledige informatie aangeleverd en titelgebruik). Regionaal Tuchtcollege voor de Gezondheidszorg gelast tenuitvoerlegging: schorsing van drie maanden.

Proceshouding ziekenhuis strookt niet met bedoeling laagdrempelige geschilbeslechting.

Een patiënt richt zich volgens het ziekenhuis te laat tot de geschillencommissie. Als blijkt dat de klacht weliswaar tijdig is ingediend, maar vanwege de post te laat is aangekomen, meent de commissie dat dit niet voor rekening van de patiënt kan komen.

Voorzieningenrechter onbevoegd bij verzoek tot spoedbehandeling tuchtklacht.

Een vrouw dient vier klachten in bij het RTG en verzoekt om spoedbehandeling ervan. Het RTG verwijst naar de IGJ. De IGJ schrijft de vrouw dat is besloten om niet in te gaan op het verzoek. De vrouw maakt bezwaar en vraagt om een voorlopige voorziening. Dat laatste tevergeefs: de voorzieningenrechter is onbevoegd. De beslissing van een bestuursorgaan om al dan niet een tuchtklacht in te dienen bij de tuchtrechter, is geen besluit in de zin van artikel 1:3 lid 1 Awb. De brief van de IGJ is ook niet op rechtsgevolg gericht en de juridische positie van de vrouw verandert niet.

Uitleg van de voorwaarden van de zorgverzekeringsovereenkomst.

De verzekeringsvoorwaarden moeten zo uitgelegd worden dat nierdialyse thuis ’s nachts kwalificeert als medisch-specialistische zorg en moet onder deze categorie vergoed worden. De eiser kan hiervoor geen aanspraak maken op een Zvw-pgb.

Arts verstandelijk gehandicapten treft geen verwijt.

Een arts verstandelijk gehandicapten is behandelaar van een cliënte met complexe problematiek. De verwijten van cliënte worden door het RTG afgewezen, onder andere omdat de reikwijdteverklaring redelijkerwijs afgegeven (en door verweerder ondertekend) mocht worden. Taakverdeling arts, begeleiding, regiebehandelaar. Kennelijk ongegrond.