Verstrekking van maatwerkvoorziening kan niet afhankelijk worden gesteld van het resultaat van een onderzoek achteraf.

Het college had het door hem gewenste onderzoek voorafgaand aan het nemen van het besluit moeten uitvoeren om vervolgens naar aanleiding van de resultaten van dat onderzoek te beslissen of de voorziening wel of niet wordt verstrekt.

Consistente toepassing van buitenwettelijk begunstigend beleid voor beoordeling of maatwerkvoorziening kwalificeert als algemeen gebruikelijk.

Aanvraag maatwerkvoorziening voor een douchecabine terecht afgewezen omdat een douchecabine een algemeen gebruikelijke voorziening is. Consistent toegepast buitenwettelijk begunstigend beleid.

Weigeren uitgestoken hand geen gewichtige reden voor beëindiging behandelovereenkomst en dat toch doen is in strijd met artikel 7 AWGB, 1 Gw en 9 EVRM.

Een vrouw weigert op grond van haar geloofsovertuiging een uitgestoken hand, waarop de arts de reeds aangevangen behandeling afbreekt. Dat laatste is in strijd met artikel 7 AWGB, 1 Gw en 9 EVRM en geen gewichtige reden voor beëindiging (art. 7:460 BW). De normen in artikel 1 Gw en 9 EVRM kunnen in dit geding worden getoetst omdat de AWGB de facto een uitwerking is van de daarin vervatte bepalingen. Geen immateriële schade: psychisch onbehagen is onvoldoende om te spreken van (geestelijk) letsel; geen integriteitsschade nu er omtrent de gevolgen voor de vrouw te weinig is komen vast te staan.

Afwijzing vordering wegens onvoldoende onderbouwing stellingen onzorgvuldig handelen neuroloog voor 2007.

Een man stelt zijn behandelend neurologen en het ziekenhuis aansprakelijk voor het in 1988 stellen en daarna handhaven van een onjuiste diagnose. De rechtbank wijst de vordering toe vanaf 2007. Volgens de man had dat eerder dan 2007 gemoeten. Het hof oordeelt dat het deskundigenrapport van de door de rechtbank benoemde deskundige geen onderbouwing biedt voor de stellingen van de man. Gelet op de inhoud van het deskundigenrapport en het overgelegde medisch dossier heeft de man te weinig gesteld dan wel zijn stellingen onvoldoende feitelijk onderbouwd. Het hof komt niet toe aan bewijslevering dan wel passeert het gedane bewijsaanbod. Het hof heeft geen behoefte de deskundige te horen, nu diens rapport duidelijk en consistent is. Het hof bekrachtigt de rechtbankvonnissen.

Voortzetting crisismaatregel. Opname in accommodatie toegewezen in verband met besmetting met coronavirus.

Voortzetting crisismaatregel. Psychische stoornis en besmetting met coronavirus. Beperking van de bewegingsvrijheid en opname in accommodatie toegewezen tot betrokkene 24 uur klachtenvrij is. Overige verplichte zorg voor drie weken.

Schadevergoeding toegewezen. Proceskosten gecompenseerd. Ieder draagt eigen kosten.

Overeenstemming over schadevergoeding, dus toegewezen. Verzoek om zorgaanbieder in proceskosten te veroordelen afgewezen. Uitgangspunt is en blijft dat proceskosten worden gecompenseerd.

Forse overschrijding van de termijn tussen schriftelijke mededeling en indiening verzoekschrift door officier leidt niet tot niet-ontvankelijkheid.

Toewijzing zorgmachtiging. Forse overschrijding van de termijn tussen schriftelijke mededeling en indiening verzoekschrift door officier. Wetgever heeft daaraan geen sanctie verbonden, dus geen niet-ontvankelijkheid. Wel toekenning schadevergoeding.

Schadevergoedingsverzoek toegewezen wegens te late indiening verzoekschrift door officier van justitie. Billijke schadevergoeding van € 1.500.

Schadevergoedingsverzoek toegewezen. Door verzoekschrift tot zorgmachtiging 182 dagen te laat in te dienen, is onzekerheid en stress geleden. Billijke schadevergoeding van € 1.500.

De rechter kan niet een niet door de officier van justitie verzochte vorm van verplichte zorg toewijzen in de zorgmachtiging.

Het staat de rechter niet vrij om een niet door de officier van justitie verzochte vorm van verplichte zorg toe te wijzen in de zorgmachtiging. Geen aanleiding om op wetswijziging vooruit te lopen.

Zorgkosten van onverzekerde patiënt vorderen in dit geval niet redelijk.

Een ziekenhuis vordert van een onverzekerde patiënt de behandelingskosten. Het ziekenhuis heeft niet voldaan aan zijn informatieverplichtingen ten aanzien van de behandelingskosten op grond van de Wmg, Wkkgz en een beleidsregel. Dat levert een tekortkoming op en de kantonrechter ontbindt de geneeskundige behandelingsovereenkomst waar het de betaling voor de behandeling betreft. Maar ook zonder tekortkoming zou toewijzing van de vordering naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid onaanvaardbaar zijn. De patiënt mocht er gelet op de omstandigheden van het geval op vertrouwen dat zij niet zelf de kosten hoefde te betalen. De kantonrechter wijst de vordering af.