X/Y

Klaagster dient een klacht in tegen haar broer (huisarts) over de behandeling van hun inmiddels overleden moeder. Om als rechtstreeks belanghebbende te kunnen worden aangemerkt moet klaagster met het indienen van haar klacht overeenkomstig de (veronderstelde) wil van haar moeder handelen. Het RTG oordeelde dat is vastgesteld dat klaagster geen nauwe band met haar moeder had, zij niet bekend kon zijn met haar (veronderstelde) wil en verklaart klaagster niet-ontvankelijk. Het CTG bevestigt dit oordeel en verwerpt het beroep.

X/Staatssecretaris van Financiën

De vraag of een arts in opleiding de voordelen die voortvloeien uit de door haar uitgevoerde werkzaamheden mag kwalificeren als winst uit onderneming dient, in samenhang met het ondernemingsrisico en de continuïteit van de uitgevoerde werkzaamheden, aan de hand van het zelfstandigheidscriterium beoordeeld te worden.

X/Y

Cliënte vordert schadevergoeding van het ziekenhuis voor beenlengteverschil ontstaan na twee heupoperaties en het niet herkennen van een andere fractuur. Het ziekenhuis voert aan dat het niet medisch verwijtbaar heeft gehandeld. De Geschillencommissie Ziekenhuizen stelt dat niet is gebleken dat bij cliënte voorafgaand aan de operaties sprake was van een verschil; daarnaast is niet conform richtlijnen gecontroleerd op een beenlengteverschil. Op grond hiervan wordt aannemelijk geacht dat het beenlengteverschil is ontstaan na de operaties. De commissie kent cliënte een schadevergoeding toe en stelt deze vast naar maatstaven van redelijkheid en billijkheid. Het niet herkennen van een andere fractuur is niet verwijtbaar, door vorming van weefsel in de herstelperiode is dat nu beter zichtbaar dan de fractuur zelf.

X/Y

Bij klager wordt een tumor in zijn long ontdekt. Omdat maligniteit van de tumor wordt vermoed vindt er een lobectomie plaats. Na pathologisch onderzoek blijkt dat de tumor benigne van aard was. Klager heeft klachten ingediend tegen twee longartsen en twee longchirurgen die bij de behandeling van klager betrokken waren. Onderhavige klacht heeft betrekking op de longarts die de behandeling heeft overgenomen. Hij krijgt een waarschuwing omdat hij een belangrijk telefoongesprek met klager niet in het dossier heeft genoteerd.

X/Y

Klager is door een bedrijfsarts (verweerder) arbeidsongeschikt verklaard. De bedrijfsarts stelt een plan van aanpak op voor de re-integratie van klager. Aanvankelijk herstelt klager gestaag. Na een paar maanden heeft hij echter een terugval. Klager wijt deze terugval aan het gegeven advies van verweerder. Het RTG oordeelt dat verweerder met het geven van zijn advies niet tuchtrechtelijk verwijtbaar heeft gehandeld. De klacht is kennelijk ongegrond.

X/Y

Klager is de zoon van patiënt. Patiënt is overleden aan de gevolgen van hartfalen. Klager verwijt huisarts (verweerder) dat deze de juiste diagnose heeft gemist. Verweerder heeft gebrekkig aantekeningen gemaakt in het medisch dossier met betrekking tot het consult met patiënt. Ook heeft verweerder nagelaten patiënt op te volgen, in die zin dat verweerder zich had moeten vergewissen van de uitslag van de onderzoeken en de toestand van de patiënt nadat hij had besloten tot beeldvormend onderzoek. Verweerder krijgt een berisping.

X/Y

De tandarts in deze casus heeft kwalitatief tekortschietend werk verricht. Hierdoor heeft het gebit van klaagster schade opgelopen. De tandarts wordt geschorst voor de duur van zes maanden waarvan drie maanden voorwaardelijk.

X/Y

Een arts brengt drie rapportages uit in het kader van een aanvraag van een gehandicaptenparkeerkaart. De arts geeft aan het einde van de derde rapportage er blijk van dat zij niet in staat is om een medisch advies uit te brengen in het kader van deze aanvraag, terwijl zij wel een advies geeft door te stellen dat zij haar eerdere conclusie niet kan verwerpen. Daarmee voldoet haar rapportage niet aan de daaraan te stellen eis dat de rapportage op inzichtelijke en consistente wijze uiteenzet op welke gronden de conclusies van het rapport steunen. De arts had er beter aan gedaan om de opdracht voor de derde keuring niet te aanvaarden. Zij krijgt een waarschuwing.

Huisartsenposten Midden-Brabant/bestuurder

Een bestuurder van een de Stichting Huisartsenposten Midden-Brabant maakt met de raad van toezicht bespreekbaar dat haar relatie met de voorzitter van die raad van toezicht niet goed is. Kort daarna wordt de bestuurder op non actief gezet en start de werkgever een ontbindingsprocedure. Dat ontbindingsverzoek wordt toegewezen met toekenning van een billijke vergoeding van € 140.000. Beide partijen gaan daar tegen in hoger beroep. Het hof oordeelt dat de billijke vergoeding terecht is toegewezen wegens ernstig verwijtbaar handelen van de werkgever en gooit er nog een schepje bovenop door in totaal € 170.000 toe te kennen alsmede door daarnaast de transitievergoeding van ruim € 81.000 toe te wijzen. Het hof bepaalt dat de WNT weliswaar een relevante factor is bij het bepalen van de hoogte van de vergoeding, maar het hof ziet in de WNT geen beletsel om naast een billijke vergoeding ook de transitievergoeding toe te kennen.

kinderarts/ziekenhuis

Een kinderarts van 59 jaren oud is reeds vele jaren arbeidsongeschikt en kan om die reden geen nachtdiensten draaien en kan slechts een beperkt aantal uren werkzaam zijn. Na twee jaar arbeidsongeschiktheid wordt de re-integratie gestopt, de kinderarts op non-actief gezet, de loonbetaling beperkt c.q. gestaakt en streeft het ziekenhuis naar een ontbinding van de arbeidsovereenkomst. Het Scheidsgerecht Gezondheidszorg oordeelt uiteindelijk dat het ziekenhuis voldoende mogelijkheden heeft om de kinderarts te laten werken en dat de kinderarts voldoende in staat is om haar werkzaamheden in een lager aantal uren en zonder nachtdiensten te verrichten. De gevraagde ontbinding wordt afgewezen, de door de kinderarts gevraagde wijziging van de arbeidsovereenkomst wordt toegewezen, de op non-actiefstelling wordt als onrechtmatig beoordeeld en het ziekenhuis moet loon over 2017 en 2018 vermeerderd met de wettelijke verhoging van twintig procent nabetalen en dient tevens een immateriële schadevergoeding van € 5000 te voldoen.