X/NZa

De Nederlandse Zorgautoriteit (NZa) mag in het belang van de consument en de volksgezondheid de markt reguleren door middel van tariefbeschikkingen. Regulering door middel van het stellen van maximumtarieven is een geschikt, noodzakelijk en proportioneel middel om de toegankelijkheid en betaalbaarheid van de aanvullende mondzorg te waarborgen.

X/Y

In deze zaak gaat het om een conversiebeslissing genomen op basis van artikel 14d van de Wet Bopz. Deze beslissing is niet, conform artikel 14d lid 2 derde volzin van de Wet Bopz uiterlijk vier dagen na de beslissing schriftelijk aan de betrokkene meegedeeld. De Hoge Raad beslist dat bij het toetsen van de rechtmatigheid van een dergelijke beslissing door de rechter, het niet ter zake doet of de geneesheer-directeur uiterlijk vier dagen na de conversiebeslissing betrokkene schriftelijk daarvan in kennis heeft gesteld. Ook biedt de Wet Bopz bij het te laat meedelen van de conversiebeslissing, geen grondslag voor een schadevergoeding.

X/Y

Een onafhankelijk specialist ouderengeneeskunde wordt om een second opinion gevraagd over de vraag of het gevoerde beleid binnen de professionele standaard is. Hij heeft het onderzoek uitgebreid tot beoordeling van de wilsbekwaamheid, maar heeft dat laatste onzorgvuldig gedaan. Ook zijn verslag voldeed niet aan de eisen. Hij krijgt een waarschuwing.

X/Y

Een verpleegkundige stelt in reactie op een mail een stellige diagnose, waartoe hij niet bevoegd is. Hij geeft daarna advies, met gevolgen voor de cliënte in kwestie. Hij heeft onzorgvuldig gehandeld en krijgt een berisping opgelegd.

X/Y

In deze zaak gaat het om een klacht van de IGZ tegen een anesthesioloog. Deze heeft nagelaten medicatie te controleren op juistheid en hij heeft ook geen dubbelcheck laten uitvoeren, met ernstige schade voor de patiënt tot gevolg. Door de ernst van de medicatieverwisseling en het cruciale belang van medicatiecontroles en rekening houdend met de getoonde spijt en het zelfinzicht van verweerder legt het RTG een berisping op.

X/Y

In deze zaak gaat het om een klacht van de partner van een patiënt. Patiënt is overleden op 82-jarige leeftijd. De klacht is gericht tegen de arts die patiënt heeft onderzocht na zijn overlijden en heeft geconcludeerd tot een niet-natuurlijke dood. In overleg met de officier van justitie is geconcludeerd dat er geen aanwijzingen zijn voor een strafbaar feit. Het onderzoek van verweerder is als zorgvuldig beoordeeld door het RTG en CTG.

X/Y

In deze zaak gaat het om een huisarts die door het voorschrijven van bepaalde medicijnen niet in strijd heeft gehandeld met de niet-behandelverklaring van patiënte.

X/Y

Klager is de ex-echtgenoot van een vrouw die door suïcide is overleden. Klager klaagt (i) over het schenden door verweerder van zijn beroepsgeheim door het verstrekken van medische informatie over zijn ex, (ii) over het noemen van de naam van de zoon in de door verweerder opgemaakte verklaring waardoor bij deze het risico is ontstaan op emotionele schade en (iii) over het niet reageren op verzoeken van klager om uitleg over de verstrekte verklaring. Hij wordt in eerste aanleg niet-ontvankelijk verklaard. In hoger beroep maakt het CTG bij tussenbeslissing een uitzondering op de hoofdregel vanwege de betrokken belangen van de minderjarige kinderen en verklaart klager wel ontvankelijk. Verder wordt beperkte kennisname van de processtukken door een arts of advocaat en behandeling achter gesloten deuren toegestaan.

X/Y

Eiser heeft op 1 maart 2012 de AOW-leeftijd bereikt en viel vanaf dat moment onder het stelsel van de Zorgverzekeringswet. De premie van zijn zorgverzekeraar is echter pas op 11 december 2015 aangepast. Eiser is van oordeel dat zijn zorgverzekeraar hem eerder had moeten wijzen op het gegeven dat hij aanspraak kon maken op de goedkopere basisverzekering. De Rechtbank Limburg oordeelt dat het de verantwoordelijkheid van eiser is om zich aan te melden voor de wettelijke zorgverzekering en derhalve wordt de vordering van eiser afgewezen.

moeder-donorkinderen-zaaddonor/stichting Rijnstate ziekenhuis

Ziekenhuis Rijnstate heeft fouten gemaakt bij de registratie van het aantal nakomelingen na kunstmatige inseminatie. Een moeder en de zaaddonor vragen een voorlopig deskundigenbericht om het exacte aantal nakomelingen vast te stellen. De rechtbank wijst het verzoek af, na weging van de belangen van de niet bij de zaak betrokken patiënten die daarvoor zullen moeten worden benaderd.